نمیدانی تنهایی من چه قدر بزرگ است
حتی اگر هزار سیب از دستهایم بچینی 
باز هم نمیدانی که ریشه های این درخت تا چه عمقیاز خاک فرو رفته اند
و حتی اگر صد بار پرنده شوی
و صد لانه بر شا خه هایم بسازی
باز هم سکوت سنگین نگاهم نمیشکند
کاش میدانستی تنهاییم چه قدر بزرگ است





از کوچه های دیدار تا قله های وصال راه درازی ست که باید با عشقپیمود
من به شوق دیدار تو کوچه ها راپشت سر میگذارم
و می دانم که یک روز خورشید روی تو مرا روشن خواهد کرد



کاش می شد باران محبت بر قلب تک تک انسانها ببارد
کاش می شد به سقف آسمانها شعری نوشت از شکوه مهربانی
کاش می شد سکوت غریبانه گنجشکان تنها را معنا کرد
و حرف کبوتر را فهمید,
کاش میشد احساس ابر را بر قطره های باران نوشت
کاش همه همدیگر را درک می کردند:
مثل پروانه , مثل گل ,مثل شمع


خوب می دانم بی تو غریبم
روزها چه بی خبر میگذرند
انگار به من , به تو و به خاطره هایمان اعتنایی نمی کنند!
بدون تو از زمستان می نویسم
و توی گلدان های دلم
آرزوهای همیشه کال را می نشانم
خوب می دانم بدون تو کسی حال دفترم را نمیپرسد
و از میان شالیزارهای نگاهم رد نمی شود,
خوب می دانم کسی مثل تو به پروانه های خیالم سلام نمی کند
کاش میتوانستم تک بیتی قشنگ برایت بنویسم
که بوی صداقت بدهد
کاش میتوانستم لحظه های شاعرانه ام را برایت قاب کنم
من به اندازه بی کرانگی آسمان ها به مهربانی ات معتقدم
معتقد...

گاه آنقدر تنهایم که احساس می کنم حتی یاس های باغچه از من رو بر میگردانند
گاه آنقدر غریبم که احساس میکنم خاطرات خوب گذشته به من بی اعتنایی میکنند
و خورشید گرما و طراوتش را از اتاقم دریغ میکند و مرا به دست سایه ها میسپارد

دختره از پسره پرسید من خوشگلم ؟ گفت نه .گفت دوستم داری ؟ گفت نوچ ؟ گفت اگه
بمیرم برام گریه میکنی ؟ گفت اصلا ؟ دختره چشماش پر از اشک شد. هیچی
نگفت : پسره بغلش کرد گفت : تو خوشگل نیستی زیبا ترین هستی . تورودوست ندارم چون
عاشقتم . اگه تو بمیری برات گریه نمیکنم چون من هم می میرم..